31.5.09

TIME HEALS


Thinking back, it seems that I
can lie beside you as I never truly did,
in afterglow -
no after words at all.
Only writing love songs when it's gone and dead;
only paying words out: strings of half-forgotten sentiments...
I mean...
I meant...
I never really quite could say the way it was.
The first time that we met I said 'I bet that she's the one',
but I was talking to myself then, as always.
As time went by our steps entwined, unwritten lines drew taut
and I tried to find a way to make it all safe...
Into the play - what a production! -
into the days and ever more suction:
you hold me close, but hold me farther
away from yourself - I make me a martyr,
for pain and love go hand in hand...
And hand in hand go you and my friend,
You are his and I am yours and just cannot evade you;
my days a dream, my nights unseemly,
stolen moments all I live for,
but theft is no way to persuade you
to come with me, leave him behind you;
my hurtful eyes try to remind you
it's all I can do to keep from screaming
'I love you, I love you!' - I wish I was dreaming,
but the steps we take all leave footprints...
Sooner or later the whole thing will be blown:
you will leave him or I'll be left here, alone.
Either way someone loses someone
but I won't mind that, I just would quite like to know
who we love the most - I guess that's ourselves.
The days are strange, at night we're strangers,
lie in bed and lie inside our heads,
we come no closer than as dancers.
Your eyes are change, your presence danger,
won't look me in the face and yet you
kiss and make up the answer
to all the questions that fly unanswered, unreasoned -
death in the sky, death in the season.
If you leave me now, it might nearly kill me...
Remember me?
Remember we three?
it all seemed so important at the time,
we came so close to wrecking all our lives,
and now it's all just song lines.
Time heals,
time heals -
oh, but I still bear the wheals.
Thinking back, it seems that I
can lie beside you as I never truly did,
in afterglow -
no after words at all.
Only writing love songs when it's gone and dead;
only paying words out: strings of half-forgotten sentiments...
I mean...
I meant...
I never really quite could say the way it was.

5.5.09

Καλές ΠρωτοΜΕΓΙΕΣ!!!

She comes in colors

everywhere


when she combs


her hair


She's like a rainbow



Coming, colors


in the air

Oh, everywhere


she comes in cooooOOOlooors


18.4.09

*Καλή Ανάταση*



Η μουσική μας ενώνει,
ας κάνουμε κάτι ενωτικό κι εμείς με τη μουσική,
*ας μεταδόσουμε μια νότα αγάπης*

Καλή Ανάταση σε όλους, κυρίως αυτό...

9.4.09

ΑΧΧΧ*τουνγκ*ΜΠΕΡΛΙΝ

Green light, Seven Eleven
You stop in for a pack of cigarettes
You don't smoke, don't even want to

Hey now, check your change
Dressed up like a car crash
Your wheels are turning but you're upside down

You say when he hits you, you don't mind
Because when he hurts you, you feel alive
Hey babe, is that what it is

Red lights, gray morning
You stumble out of a hole in the ground

A vampire or a victim
It depends on who's around

You used to stay in to watch the adverts
You could lip synch to the talk shows

And if you look, you look through me

And when you talk, you talk at me

And when I touch you, you don't feel a thing

If I could stay... Then the night would give you up

Stay...and the day would keep its trust

Stay...and the night would be enough

Faraway, so close
Up with the static and the radio

With satellite television
You can go anywhere

Miami, New Orleans
London, Belfast and Berlin

And if you listen I can't call

And if you jump, you just might fall

And if you shout, I'll only hear you

If I could stay... Then the night would give you up

Stay...then the day would keep its trust

Stay...with the demons you drowned

Stay...with the spirit I found

Stay...and the night would be enough

OOOooo ouuuuuuuuu

Three o'clock in the morning
It's quiet and there's no one around

Just the bang and the clatter
As an angel runs to ground


11.3.09

MeWoman, YouMan, WeAllPeople



Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω αυτό το μπλογκ…
Υπάρχει η μέρα της γυναίκας,
υπάρχει και μια γνωστή μου γυναίκα που μόλις έμαθα ότι υφίσταται βία στο σώμα της, σκέψου στη ψυχή της…
Υπάρχουν και όλες αυτές οι σκέψεις για κάθε γυναίκα, κάθε άντρα και κάθε άνθρωπό βρε αδερφέ, που δεν πρέπει με τίποτα να τοποθετείται σαν μια επέτειο στο ετήσιο ημερολόγιο του κόσμου…
Απ’ την άλλη, υπάρχει μια σκέψη – μόνο μια - για όλους αυτούς τους άψυχους ανθρώπους που κάνουν μια κίνηση βαριά σαν μέταλλο να μοιάζει τόσο απλή, τόσο ανάλαφρη σαν χάδι. Και η σκέψη αυτή είναι ένα μεγάλο κρίμα, γιατί είναι για λύπηση αφού κάθε χτύπημα που με τέτοια ευκολία φέρουν στο σώμα του συνανθρώπου τους δεν μπορεί να αντικαταστήσει τους ανύπαρκτους κτύπος της καρδιάς τους.
Όση αψυχιά κι αν υπάρχει στον κόσμο, να μας το θυμίζουμε παιδιάααα… ότι ναι, το αξίζουμε να γιορτάζουμε όλοι μας κάθε μέρα. Χρόνια πολλά σε κάθε γυναίκα, άντρα, όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους με ψυχή!!! Έεεετσι, γιατί χωρίς το ένα δεν μπορεί να υπάρχει το άλλο ΦΙΛΟ… Και ναι, αν και αλτρουιστικό και άκρως ρομαντικό, η εσκεμμένη ανορθογραφία μου είναι και η ευχή μου και μακάρι να ισχύσει κάποτε - γιατί όχι - και για τα τρία φύλα...!

ΥστεροΓραφία:
Το τραγούδι του Lennon είναι αγαπημένο και δεν πηγάζει από κανένα είδος φεμινιστικού μένους… Όχι, υπάρχει απλά μια αλήθεια: ότι ο άνθρωπος είναι ο μοναδικός που μπορεί να πληγώσει τόσο ανεπανόρθωτα το συνάνθρωπό του. Και ναι ρε παιδιά, αξίζει πράγματι να κοιτάμε που και που δίπλα μας να δούμε τον αντίκτυπο των πράξεων μας. Στα παιδιά μας, το σύντροφό μας, τους φίλους μας, το σκύλο μας… Ισότητα δεν σημαίνει να γυρίσει η γυναίκα να βαρέσει τον άντρα που τη βάρεσε. Η ισότητα προϋποθέτει μια πράξη και είναι στην κρίση του καθενός μας αν πρέπει να είναι αφαίρεση (-), πρόσθεση (+), πολλαπλασιασμός (x) ή διαίρεση (:). Άρα η ισότητα σημαίνει σχέση, συσχετισμός και η πράξη πρέπει να σημαίνει αγάπη. Μόνο τότε έχει αξία το ίσον (=) του όλου θέματος.

26.2.09

InsideAsonG

Σαν κιθάρα με μια χορδή *Ican'tHoldThisStateAnymore* ξέμεινα από ψυχή στον ήχο - δεν ξέρω αν με νιώθεις; - ...δεν μπορω πια να με καταλάβω *UnderstandMeAnymore*
Απλά αιωρούμαι ρυθμικά στο μονότονο πλατάγιασμα, καθώς το δάχτυλο χτυπάει πάνω κάτω τη χορδή - ταΤαΤαΤα ταΤαΤαΤΑτατα... Όσο κι αν το θέλω να περπατήσω στα χνάρια της φανατασίας μου με βήμα ανοιχτό, *ToTreadThisFantasyOpenly*
τίποτα δεν με μετακινεί από τον ιστό του παλυνδρομικού μου χτύπου - ταΤαΤαΤα ταΤαΤαΤΑτατα... Πού έφταιξα; Κι αν όλο αυτό είναι ΟΛΟ λάθος, ΕΓΩ τί λάθος έκανα; *WhatHaveIdone* Η αβεβαιότητα με έχει κυριεύσει ...γρανάζια που ξέρουν μόνο να σφίγγουν αργά... *OhThisUncertaintyIsTakingMeOver*
~
Δεν μπορώ πια να ορίσω αυτή τη φάση *Ican'tMouldThisStageAnymore*
Είναι μεγαλύτερη από μένα και εξοργισμένη με χλευάζει -ΓκαΓκαΓκαΓκαΓκαΜΠΟΥΜμπουμ... Δεν με αναγνωρίζω πια *RecognizeMeAnymore* Όσο κι αν το θέλω δεν μπορώ να ποδοπατήσω αυτόν τον εφιάλτη μου με βήμα δυνατό *ToTreadThisFantasyOpenly* ...δεν νιώθω - δεν ξέρω αν με νιώθεις; Τι στο καλό έχω κάνει *WhatHaveIdone* κι αυτή η αβεβαιότητα με έχει καταβάλλει; *OhThisUncertaintyIsTakingMeOver* Μα τί έκανα; Πώς αφέθηκα σ' αυτήν τη φαντασίωση χωρίς όρους;... Τα πόδια μου, τα χέρια μου, το κορμί μου ολόκληρο πιασμένο στον ιστό του παλυνδρομικού μου χτύπου - ταΤαΤαΤα ταΤαΤαΤΑτατα...
...κι αυτή η αβεβαιότητα με έχει κυριεύσει για πάντα...

~Inspired by:

19.2.09

Το αφήνω στην ...ΚΡΙΣΗ σας!

Ειλικρινά, μας έχω βαρεθεί. Πόσο εύκολα πια πιστεύουμε ότι τα πράγματα είναι ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ;
Μας λένε, πουΧου, «Απολύεσαι – η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ βλέπεις…».
Μα εννοείται, αφού πρώτα σκορπάνε τον πανικό της ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ για την ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, μετά σίγουρα έπεται και αυτή. Ωρέεε, είναι κανόνας: όταν δεν μπορώ να σε πείσω να κάνεις αυτό που εγώ θέλω να κάνεις, σε κάνω να πιστέψεις ότι εσύ αποφάσισες να κάνεις αυτό που εγώ θέλω να κάνεις. Χμμμμ σε μπέρδεψα… Όμως, να, όπως το κόβω δεν πρέπει να είναι πολύ μακριά ο καιρός που θα φτάσουμε στο σημείο να αυτό-απολυόμαστε στο όνομα της ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ…
«Σας βλέπω λιγουλάκι σκεπτικό, τώρα τελευταία Γενικέ μου, και αποφάσισα να σας απαλλάξω από τις σκοτούρες… Όχι το σκέφτηκα πολύ σοβαρά, όντως περνάμε ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Και θέλω, βρ’ αδερφέ, να κάνω κάτι γι’ αυτό. Αρχικά, το ομολογώ, μου κακοφάνηκε, αλλά τελικά αντιλήφθηκα απόλυτα τους λόγους που σας ανάγκασαν να κλείσετε ένα από τα 17 τμήματα της επιχείρησής σας και δη αυτό που δούλευα εγώ. Σας κατανοώ, και εγώ τα ίδια περνάω… Μονάχα τα μισά καταστήματα στο Mall άδειασα κι αυτά τώρα στις εκπτώσεις, πούυυυ να τολμήσω πριν… Αφήστε που το ‘κοψα πια εντελώς και το «έξω»… Μην κοιτάτε που γίνεται της κακομοίρας στους δρόμους τα ΣαββατοΚύριακα το βράδυ… είναι γιατί βγάζουμε βόλτα τα αυτοκίνητα για πι-πι… Τι να πω, κι η Ελλαδίτσα μας πόσα να αντέξει – μία κουκίδα στο χάρτη είναι… Πάλι καλά που υπάρχει και η EUROVISION και οι σεμνότατες προκαταρτικές εκπομπούλες για να αποφασίσουμε ποιο από τα τρία... (τραγούδια) θα στείλουμε. Ευτυχώς, γιατί έτσι κι εγώ θα μπορέσω να συνεισφέρω ουσιαστικά, πληρώνοντας τον παχυλό οβολό μου γι’ αυτήν την ταπεινή παραγωγή με τα 20 διαφορετικά φουστάνια και τις ασορτί περούκες των αδερφών Μαγγίρα. Να πάρει, καημένε, μια ανάσα η χτυπημένη από τον εγκέλαδο της κρίσης Ελλαδίτσα μας».

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ του πλανήτη… κι οι άλλοι ξελαρυγγιάζονται ότι, έτσι όπως τα’ χουμε κάνεις, σε κάποιες δεκαετίες παίζει και να μην έχει πλανήτη – αλλά όταν λέμε «δεν θα ‘χει πλανήτη» εννοούμε γιοκ, τίποτα, μηδέν. Δεν ξεύρω αν με πιάνιεις, αλλά κι εγώ κι εσύ σε αυτόν τον πλανήτη ζούμε, όχι σε κάποιον άλλο. Εδώ, Γη – Πλάνετ Έρθ… Και χωρίς να θέλω να σε δυσκολέψω, έτσι όπως το ακούω εγώ αυτό, μου κάνει ότι μάλλον κι εμείς δεν θα υπάρχουμε, ή αν πάλι συνεχίσουμε να υπάρχουμε, ποιος ξέρεις πώς θα υπάρχουμε…
Θα μου πεις…
«Ποιος ζει - ποιος πεθαίνει μωρέ μέχρι τότε… Άλλωστε ο Δήμος φρόντισε να ΄χω αυτό το καινούργιο, το φυσικό αέριο – αν και πολύ με στενοχωρεί που δεν θα πληρώνω ΔΕΗ. Ο πατέρας μου, ο παππούς μου, όλοι πληρώναμε πάντα ΔΕΗ… Είναι, πώς να στο πω, σαν να κυλά στο αίμα μας πια. Και τώρα τι - αυτά τα μοδέρνα; Ξέρω’ γω;… Στο κάτω-κάτω της γραφής τι δουλειά έχει η ΔΕΗ με την ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΡΙΣΗ του πλανήτη;;;…»

Πού να σου πω ότι αν δεν μας προλάβει πρώτη η οικολογική καταστροφή, σίγουρα θα μας προλάβουν άλλα πιο μυστήηηηηηηηρια πράμμματα… Όπως να ξεκινάνε οι πόλεμοι στο μέλλον για το νερό... παλαβό ε;;;
Αλλά τες’παντ’, αυτό είναι αααάλλο μεγααάλοο μπλογκοκεφάλαιο…

Και κάθομαι και σκέφτομαι και μονολογάω: από τη μια η ΟΙΚΟνΟμΙΚΗ από την άλλη η ΟΙΚΟλΟγΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, μόλις δύο γράμματα διαφορά, ...που κάνουν ίσως τη διαφορά;;...
Δεν ξέρω, το αφήνω στην… ΚΡΙΣΗ ΣΑΣ!!!

ΥστεροΓραφία Πρώτη:


Somewhere Over The Rainbow
by filipegodinho

Γουάτ ε γουάντερφουλ γοόρλντ by Israel Kamakawiwo'ole!!!
Άντεεεε να σκεφτόμαστεεεεεεεε τραγουδιστά λέωωωωωωω!!!

ΥστεροΓραφία Δεύτερη:
Κάτι δανεικό για το τραγουδείν γενικώς και αορίστως, αλλά και ειδικώς για το vision της EUROVISION:
«Έχω βαρεθεί επίσης να ακούω αυτά τα γυρίσματα στην ελληνική μουσική. Νομίζεις ότι έχουν βρει έναν καθηγητή φωνητικής και τους μαθαίνει το ίδιο πράγμα. Σαν παπάδες. Προτιμάμε την παραφωνία, τα λάθη. Χίλιες φορές να είναι ο άλλος φάλτσος, ΠΑΡΑ ΒΑΡΕΤΟΣ»
(η Τερψιχόρη από τους Le Page στο Lifo - 19.02.09)